Na een regenachtige nacht zijn we weeral vroeg uit de veren. Iedereen maakt zich klaar voor de laatste werkdag van de week.
Na een stevig ontbijt (spek met eieren) vertrekken we richting Kajansi.
Als we op kantoor aankomen is enkel Betty nog maar aanwezig. Na onze medicatiekast en files op orde gebracht te hebben, genieten we nog wat van het lekkere zonnetje.
Terwijl we op onze eerste leden wachten kunnen we nog wat aan ons bruine kleurtje werken (wat de meeste mensen hier niet zo goed begrijpen)! Vier muzungu’s die opzettelijk in de zon gaan zitten!!
Eventjes onstaat er opschudding op straat en loopt er een vrouw voorbij die heel hard roept gevolgd door enkele boda’s in een vliegende vaart. We begrijpen niet goed wat er gebeurt maar Betty verteld ons dat er geld gestolen is van de vrouw. Al snel keert de rust terug (hoewel rust hier op straat niet het juiste woord is).
Kort na de middag komen de eerste leden aan en begroeten ons weer zeer hartelijk. Er worden handjes geschud en iedereen vraagt hoe het met ons gaat.
We starten met de bedeling van het schoolmateriaal, voor de kinderen van de leden die nog niet aan bod waren geweest.
Eerder was er een klein misverstand geweest rond de bedeling van het schoolmateriaal. Moureen vertelde dat er op de rapporten van elk kind vermeld stond hoeveel schriftjes ze nodig hadden het volgend trimester. Dit kon bij sommige kinderen wel oplopen en vermits we maar aan elk kind één schriftje gegeven hadden, was dit misschien toch wat weinig. We hadden hier geen weet van gehad dus besloten we om volgende week nog extra schriftjes te voorzien.
Daarna beginnen we met onze consultaties. Het is echt wel opmerkelijk dat er veel minder leden klachten hebben. We zien hooguit 6 leden met flu, maapijn, ….
Ook de moeder met het zieke en ondervoede kindje is van de parij. Tot onze verbazing ziet het kind er veel beter uit dan een week eerder (misschien zit onze melkbedeling hier voor iets tussen).
Deze week hebben we als beloning voor de therapietrouw van de kinderen gekozen voor pennendoosjes gevuld met allerlei schoolmateriaal zoals o.a. een tekendriehoek, passer, gom, enz.. Dit past perfect bij de bedeling van ons schoolmateriaal.
Wat doet het nog steeds enorm veel deugd om de kindjes “thank you muzungu” te horen zeggen!!!
Voordat de leden op kantoor aankwamen hadden we nog vlug bij een plaatselijke handelaar twee grote zakken matoké gaan bestellen. Deze keer bespaarden we ons een hoop werk omdat Ann met het idee kwam om de matoké rechtstreeks in de zakjes te verdelen i.p.v. eerst hoopjes te maken om daarna alles opnieuw over de zakjes te verdelen!
Conny, Kristel, Ann en ik keren moe maar voldaan terug naar ons stekje waar we aan een welverdiend weekend kunnen beginnen.
vrijdag 7 mei 2010
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
Kampala Time

0 reacties:
Een reactie plaatsen