‘Partytime’

Het heeft eventjes geduurd (eigenlijk tot we terug in België waren) vooraleer we nog iets op onze blog konden plaatsen ...reden: onze ‘houdbaarheidsdatum’ van de internetstick die we thuis gebruikten was overschreden en het was niet mogelijk deze voor korte tijd te verlengen...vandaar!
Natuurlijk moeten we onze blog in schoonheid afsluiten en daarom toch nog enkele indrukken, ervaringen over onze laatste dagen Oeganda.
Vrijdag 14 mei hebben we op de laatste voedselbedeling, de leden van ‘Hope Foundation’ verwend met een klein afscheidsfeestje.
We hadden beslist de laatste vrijdag aardappelen te schenken aan de vrouwen (tijdens het uitdelen kreg ik een déjà-vu gevoel van de kwis...spijtig genoeg waren hier in Kajjansi de
aardappellen niet zo mooi verpakt ...nogmaals dank Bert voor de sponsering en de zakjes!!)
Als het uitdeelwerk er opzat hebben we de vrouwen en kinderen verwend met wat lekkers: een frisdrank, een chapatta, een ondefineerbare groentenschijf (die ze allemaal overheerlijk vonden , ik iets minder), een hardgekookt ei en een soort droge smoutebol...ze waren in de wolken en ze genoten met volle teugen van de verrassing. Het deed ons deugd ze zo te zien smullen!!
Het feestje werd in schoonheid afgesloten door onze speeches: Ann, Conny, Ilse en ikzelf hebben een oprecht woordje van dank gebracht aann de organisatie, Moureen maar in het bijzonder toch aan de vrouwen waar we heel veel respect voor hebben en die ons heel veel geleerd hebben. We zullen ze missen!!!
Na de groepsmeeting moesten we snel naar huis want we waren door Moureen uitgenodigd op het feestje ter ere van haar zus die afgestudeerd is.
We waren zeer vereerd want dit was toch een unieke kans om een Oegandees feestje mee te pikken en het sprak ons ook uiteraard aan omdat we binnenkort aan de beurt zijn en misschien ook wel een feestje willen geven?! (misschien konden we wat inspiratie opdoen?)
Bij mij zal het er in ieder geval niet zo serieus aan toegaan als hier. Het ‘feestvarken’ zat samen met een vriendin aan een aparte tafel te midden van de genodigden.
Er werd eerst rijkelijk gegeten (buffetstijl met dezelde etenswaren die we de voorbije weken aten: rijst, zoete aardappelen, matoké, beef, vis,...)en neen, geen chocolademousse als toetje...
Het dessert was een reusachtige taart waarvan iedereen klein stukje kreeg...
Na het culinaire gedeelte volgde de vele speeches van verschillende familieleden (wat de familiebanden betreft zijn we nog niet goed mee, het blijft een kluwen voor ons want iedereen is hier broer en zus en heeft soms meerdere moeders...geraak daar maar eens aan uit??)
Er werd nog wat gedanst maar niet zoals ik het me had voorgesteld in Afrika , ...velen bleven op hun stoeltjes zitten en het waren vooral de kinderen die de show stalen...
Rond 23u liet Moureen ons subtiel weten dat we konden vertrekken als we wilden. We begrepen de hint en zijn dan maar huiswaarts gekeerd. Gelukkig was het niet ver en vonden we tamelijk snel een boda-boda, die ons veilig aan ons appartementje afzette.
Het was tijd om ons bedje in te kruipen want morgen was het weer vroeg dag...
We gaan op safari!!